thumb|250px|Msza w klasycznym rycie śpiewana Klasyczny ryt rzymski (pot. ryt trydencki, daw. nadzwyczajna forma rytu rzymskiego) – w Kościele katolickim porządek celebrowania liturgii obrządku łacińskiego kształtujący się od starożytności; obowiązujący powszechnie od wydania w 1570 r. przez Piusa V po soborze trydenckim konstytucji apostolskiej Quo primumW zakresie, w jakim dotyczy to rytu mszy do czasu przeprowadzenia reformy liturgicznej po soborze watykańskim II w latach 60. i 70. XX wieku.
Obecnie księgą liturgiczną, będącą podstawą celebracji mszy w tej formie jest Mszał rzymski Jana XXIII z (ostatnie wydanie sprzed reformy), jednak używa się również mszałów sprzed 1955 r.; podstawą celebracji sakramentów i sakramentaliów jest Rytuał w wydaniu z ; podstawą celebracji biskupich Pontyfikał w wydaniu z roku 1961/1962 wraz z Ceremoniałem Biskupów wydania z ; podstawą odmawiania liturgii godzin Brewiarz w wydaniu z Do rytu tradycyjnego przynależy również przedsoborowe Martyrologium z (ze zm.), niekiedy używa się także wydawanego dla poszczególnego Kościoła partykularnego Collectio Rituum.