Kryzys polityczny W roku 1726 sytuacja polityczna wyraźnie się zaostrzyła. Jeszcze dnia 5 listopada 1725 r. Hiszpania i Austria wzmocniły sojusz, konkretyzując swoje zobowiązania sojusznicze w razie wojny z Francją. Karol VI zażyczył sobie przy tym biskupstw Metz, Toul i Verdun, natomiast Filip V zamierzał zdobyć hrabstwo Roussillon. Poza tym obie córki Karola miały poślubić synów Filipa. Połączenie obu dynastii wyraźnie zaniepokoiło państwa przymierza. Sytuacja zaostrzyła się dodatkowo, gdy Rosja w dniu 6 sierpnia 1726 r. wstąpiła do sojuszu hiszpańsko-austriackiego. Później grupę tę wsparły jeszcze Saksonia, Polska i Bawaria.

Państwa przymierza – Anglia, Francja i Prusy – przedyskutowały pierwsze plany wojenne. Oddziały pruskie wraz z brygadą hanowerską ruszyły w kierunku Śląska, Francja natomiast miała uderzyć albo na Italię albo w kierunku Renu. Wstąpienie Rosji do sojuszu hiszpańsko-austriackiego zapobiegło jednak urzeczywistnieniu tego planu, gdyż to król Prus Fryderyk Wilhelm I zamierzał prowadzić wojnę przeciwko carycy Katarzynie I.