Wojska stron zostały wysłane w kierunku granic a od sierpnia 1725 r. Anglicy pod pieczą gubernatora Richarda Kane wzmacniali urządzenia obronne twierdzy gibraltarskiej. W przeciągu roku 1726 Anglia wysłała z portów trzy floty wojenne. Jedna eskadra krążyła po Morzu Bałtyckim niepokojąc siły carycy Rosji. Inna zabezpieczała Adriatyk, ostatnia zaś otrzymała rozkaz blokowania handlu hiszpańskiego na Karaibach. Rosjanom udało się wysłać kilka okrętów w kierunku Atlantyku. Siły te spędziły zimę w hiszpańskim porcie San Andrea.
Działania wojenne Hiszpania i Anglia w stanie wojny były już od 1726 r. Angielska eskadra w okolicy Porto Bello otrzymała jednak od urzędującego ministra Roberta Walpole'a (1676–1745) rozkaz nieatakowania miasta, a tylko utrzymywania jego blokady i powstrzymywania hiszpańskich jednostek handlowych. W tropikalnym klimacie doszło jednak do wybuchu licznych chorób na statkach. Kosztowało to Anglików kilka tysięcy marynarzy i żołnierzy. W Anglii odebrano to jako skandal, który miał później doprowadzić do zwolnienia ministra. Po tych niepowodzeniach konflikt na Karaibach toczony był jedynie przez jednostki kaperskie obu stron.