Gdy zachorował Anāthapiṇḍada, Budda powiedział mu, aby ustalił swoją niezniszczalną wiarę w "trzy klejnoty" i cnotę śīla. Gdy arhat odparł, że on już taką wiarę ustalił, Budda powiedział Teraz powinieneś dalej praktykować sześć refleksjiSkt ṣāḍānusmṛtiyah: Budda, Dharma, Sangha, śīla (dyscyplina moralna), dāna (dawanie), devatā (boskość). Powinieneś myśleć o zasłużonych cnotach Buddy i jego dziesięciu tytułach: Tathagata, arhat, samyak-sambuddha, vidyācarana-sampanna, Sugata, Lokavid, Anttara, Puruṣa-damya-śārathi, śāstādevamanuṣyāṇām i Bhagavān'. Nazywa się to Buddhānusmṛti (nianfo). Niektóre ze wczesnych sutr są poświęcone właśnie medytacyjnemu nianfo (skt. Buddhānusmṛti-samādhi, chiń. nianfo sanmei, kor. namu sammae, jap. namu sammai, wiet. Nam-mô Tam-Muội). Są to m.in. Pratyutpanna-buddha-sammukhāvasthita-samādhi-sūtra, Amitāyurbuddha-dhyāna-sūtra, Pusa nianfo sanmei jing (Sutra bodhisattwy samadhi nianfo), Guanfo sanmeihai jing (Sutra kontemplacji samadhi Pieczęci Oceanu) i inne. Pratyutpanna-buddha sammukhāvasthita samādhi sūtra (Sutra o samādhi stojącego twarzą w twarz ze wszystkimi buddami) – jeden z najwcześniejszych tekstów mahajany pochodzący prawdopodobnie z I w. Po raz pierwszy jako przedmiot samadhi pojawia się Amitabha.