Włodzimierz Choynowski (ur. 3 grudnia 1885, zm. 25 października 1952 w Warszawie) – polski inżynier mechanik, naczelnik wydziału Urzędu Patentowego RP w Warszawie (do 1939), w latach 1945–1949 prezes Urzędu Patentowego RP.

Życiorys Syn Stanisława i Natalii z domu Kisielska. Był uczniem filologicznego Gimnazjum w Kaliszu, maturę zdał w Rydze. Studiował i dyplom inż. mechanika uzyskał w Politechnice w Karlsruhe. Specjalizował się w zakresie silników Diesla. Był członkiem rzeczywistym Polskiej Korporacji Akademickiej Z.A.G. „Wisła”. Po studiach pracował w Niżnym Nowogrodzie. Po powrocie do Polski w dwudziestoleciu międzywojennym pracował jako urzędnik (m.in. radca techniczny, naczelnik wydziału Urzędu Patentowego RP). Równocześnie wykładał w szkole Wawelberga i Rotwanda.

Bezpośrednio po zakończeniu działań zbrojnych we wrześniu 1939, razem z wieloletnimi pracownicami Urzędu Patentowego Heleną Wabilską i Marią Morgulec przystąpił do zabezpieczania i odtwarzania zniszczonych akt i rejestrów. Dzięki nim zgłoszenia wynalazków tajnych nie wpadły w ręce okupanta niemieckiego.