W 1944, razem z żoną został aresztowany i wywieziony do obozu przejściowego Dulag 121 Pruszków, a następnie do KL Auschwitz i KL Natzweiler.
Po odzyskaniu wolności, od lutego 1945 do 19 grudnia 1949 pełnił obowiązki prezesa Urzędu Patentowego RP w Krakowie (od października 1945 z siedzibą w Warszawie), następnie był wiceprezesem Urzędu Patentowego PRL. Działał w Stronnictwie Demokratycznym, będąc członkiem Koła Techników Dzielnicowego Komitetu Warszawa Południe.
Był mężem Haliny z domu Rostafińska (1887–1979). Ich córka Jolanta Maria Choynowska (1925–2009) walczyła w powstaniu warszawskim, jako starszy strzelec AK, ps. Bronka, Jola, Bogoć.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 114-5-26).
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 16 stycznia 1930 „za zasługi położone na polu administracji ochrony własności przemysłowej”., 22 lipca 1947M.P. z 1947 r. nr 125, poz. 785 „za zasługi położone w dziele odbudowy i uruchomienia przemysłu”.)
Przypisy
Bibliografia Kurier Codzienny, nr 261 (2519), 29 października 1952, s. 2 (nekrolog). Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy, Warszawa 1991, s.