W 1240 wieś posiadała prawo miecza. mały|upright|Wieża Bramy Prudnickiej, wzniesiona w XV wieku Pod koniec pierwszej połowy XIII wieku na wzniesieniu na zachód od Starego Miasta nastąpiła druga lokacja. Wzniesiono tam drewniany zamek obronny, będący siedzibą kasztelana. Historyk Jan Piotr Chrząszcz jako początek istnienia Białej jako miasta przyjął okres panowania księcia Władysława, a dokładniej okolice roku 1270. W tymże okresie wzniesiono tu kościół parafialny Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Istnienie siedziby kasztelanii w Białej potwierdza dokument z 1279. Od 1273 do 1313 miastem rządzili kasztelanowie: Tomas von Kamen z Kamienia Śląskiego, Świętopełk oraz rycerz Henryk z Grabiny. 10 kwietnia 1311 w dokumentach obok księcia Bolesława wymieniany był wójt z Białej. W 1313 miasto weszło w skład księstwa niemodlińskiego. Pomimo pewnego istnienia jako miasto przed 1285, posiadanie przez Białą praw miejskich potwierdzone zostało dopiero 18 lutego 1327. Początkowo obowiązywało w niej prawo flamandzkie, następnie średzkie, a w 1372 Henryk I niemodliński nadał Białej prawo magdeburskie. Wsie w pobliżu Białej stosowały prawo bialskie.