W kwietniu 1943 roku organizację jednostek ponownie zmieniono. Zgodnie z etatem 010/453 pułk średnich dział samobieżnych miał się składać z czterech baterii dział SU-122 (łącznie 16 pojazdów), działa SU-122 lub czołgu T-34 dowódcy pułku i samochodu pancernego BA-64. W takiej postaci pułki dział SU-122 walczyły do początki 1944 roku. Później zadania SU-122 były przejmowane przez ciężkie SU-152, ISU-122 i ISU-152, oraz średnie SU-85. Końca wojny doczekały nieliczne SU-122. Do dzisiaj przetrwał tylko jeden egzemplarz tego działa eksponowany w Muzeum czołgów w Kubince
Wersje rozwojowe Pomimo że decyzja GAU zakładała, że działo samobieżne SU-122 będzie uzbrojone w haubicę M-30 szybko wyszło na jaw że takie uzbrojenie nie jest optymalne w przypadku pojazdu pancernego. Działo zajmowało znaczną część przedziału bojowego, a do jego wycelowania potrzebna była współpraca dowódcy i celowniczego. Dlatego już w styczniu 1943 roku ruszyły prace nad wyposażeniem SU-122 w inną haubicę.