stosowany jest także walproinian magnezu. Należy do leków przeciwpadaczkowych, działa prawdopodobnie przez wpływ na kanały jonowe.
Walproinian stosuje się w manii, stanach mieszanych (w tym wypadku jest skuteczniejszy od litu) i w profilaktyce nawrotów (tutaj również jest skuteczniejszy od litu).
Lek wymaga kontrolowania jego stężenia we krwi. Działania niepożądane to przyrost masy ciała, uszkodzenie wątroby, wypadanie włosów, drżenia, ataksja, wymioty, obrzęki, trombocytopenia.
Karbamazepina Karbamazepina zalicza się do leków przeciwpadaczkowych z grupy pochodnych iminostilbenu. Mechanizm takiego jej działania wiąże się z wpływem na kanały sodowe i został lepiej poznany od jej wpływu na nastrój.
Lek ten wykazuje skuteczność w epizodzie maniakalnym i w profilaktyce. W chorobie afektywnej dwubiegunowej o przebiegu atypowym karbamazepina sprawdza się lepiej od litu.
Stężenie karbamazepiny należy monitorować. Związek ten powodować może zawroty głowy, nudności, ataksję, oczopląs, leukopenię, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, senność, ból głowy, zaburzenia świadomości, anemię, żółtaczkę zastoinową, hiponatremię, łysienie, obrzęki, powiększenie węzłów chłonnych, rzadziej agranulocytozę czy zespół Stevensa-Johnsona.