Drgania o największej intensywności (X–XI stopień w skali Mercallego-Cancaniego-Sieberga) zarejestrowano w indyjskim stanie Asam, zwłaszcza w rejonie miast Sibsagar i Sadiya. Ze względu na tamtejsze ogromne zniszczenia oraz przekształcenia krajobrazu trzęsienie to – mimo położenia epicentrum w Tybecie – powszechnie utożsamiane jest z Asamem. Intensywność X stopnia odnotowano m.in. w miejscowościach Pasighat, Dum Duma, Dibrugarh i North Lakhimpur, IX stopień w Digboi i Golaghat, VIII w Shillong i Tezpur, natomiast VI stopień w Darjeeling i Kalkucie.
Obszar makrosejsmiczny objął 1,794 miliona km², z czego niszczycielskie skutki dotknęły bezpośrednio obszar o powierzchni blisko 50 tysięcy km².
Trzęsienie wywołało liczne, wielkoobszarowe osuwiska i spływy masowe w rejonach górskich. W ziemi powstały głębokie rozpadliny. W regionie Medog jedno z osuwisk doprowadziło do zsunięcia się całej wioski Yedong do koryta rzeki Brahmaputra.
Liczne wstrząsy wtórne (z których wiele osiągało magnitudę 6,0 lub wyższą) były odczuwalne na obszarze znacznie większym niż wstrząs główny. Prowadziło to wówczas do błędnych doniesień medialnych prasowych agencji, określających zdarzenie mianem „największego trzęsienia ziemi w historii”.