mały|Rakieta nośna Delta IV Heavy, wynosząca statek kosmiczny Orion w ramach misji Exploration Flight Test 1 Rakieta (od ) – obiekt latający, wykorzystujący napęd rakietowy i służący do przenoszenia ładunku użytecznego.
Silnik rakietowy wytwarza ciąg wskutek reakcji na strumień spalin wyrzucanych z dużą prędkością. Silniki rakietowe działają wyłącznie dzięki materiałowi pędnemu przenoszonym na pokładzie, dzięki czemu rakieta może operować w przestrzeni kosmicznej. Rakiety pracują wydajniej w próżni, ponieważ w atmosferze odczuwają spadek ciągu spowodowany przeciwnym ciśnieniem atmosferycznym.
Rakiety wielostopniowe są zdolne osiągnąć prędkość ucieczki z Ziemi, a tym samym teoretycznie mogą osiągnąć nieograniczoną maksymalną wysokość. W porównaniu z silnikami turboodrzutowymi pobierającymi powietrze z otoczenia, rakiety cechują się dużą mocą przy relatywnie niewielkiej masie i są zdolne generować znaczne przyspieszenia. Do kontroli lotu rakiet wykorzystuje się między innymi: powierzchnie aerodynamiczne, pomocnicze silniki reakcyjne, wektorowanie ciągu, koła reakcyjne oraz manewry grawitacyjne.