Zastosowania rakiet w celach wojskowych i rekreacyjnych sięgają co najmniej XIII-wiecznych Chin. Znaczące użycie rakiet w nauce, lotach międzyplanetarnych i przemyśle kosmicznym nastąpiło dopiero w XX wieku, gdy astronautyka została spopularyzowana poprzez wyścig kosmiczny, w tym lądowanie człowieka na Księżycu. Obecnie rakiety stosuje się między innymi w pokazach pirotechnicznych, pociskach i innej broni, fotelach wyrzucanych, nośnikach satelitarnych, załogowych lotach kosmicznych oraz eksploracji kosmosu.
Historia thumb|Żołnierz rosyjski z rakietą Congreve’a 1826-1828 thumb|Rakieta Goddarda (1917) thumb|Rakieta V2 thumb|Budowa rakiety V-2: 1. Głowica bojowa; 2. Żyroskopowy system naprowadzający; 3. Odbiornik radiowy systemu naprowadzającego; 4. Mieszanina alkoholu etylowego i wody; 5. Korpus pocisku; 6. Zbiornik ciekłego tlenu; 7. Zbiornik nadtlenku wodoru; 8. Butle ze sprężonym azotem; 9. Komora reakcyjna nadtlenku wodoru; 10. Pompa paliwowa; 11. Zapłonniki mieszaniny wodno-alkoholowej; 12. Rama zespołu napędowego; 13. Komora spalania (zewnętrzne powłoki); 14. Skrzydło; 15. Wtryskiwacze alkoholu; 16. Sterownice strumienia gazów wylotowych; 17.