W starożytności stosowany był do wykonywania wyroków sądowych i to najwyraźniej szczwół, a nie szalej jadowity został użyty do uśmiercenia SokratesaBloch, Enid, "Hemlock Poisoning and the Death of Socrates: Did Plato Tell the Truth?", Journal of the International Plato Society, nr 1, marzec 2001..
Związki toksyczne Za właściwości trujące odpowiadają alkaloidy, pochodne pirydynowe, wśród których dominuje z udziałem ok. 90% koniina (2-propylopiperydyna). Najbardziej trująca jest γ-koniceina stanowiąca ok. 9% alkaloidów. Pozostałe występują nielicznie: konhydryna, metylokoniina oraz inne. Ziele zawiera także flawonoidy (diosminę), niewielkie ilości olejku eterycznego. Zawartość alkaloidów najwyższa jest w porze kwitnienia i dojrzewania owoców. W niedojrzałych owocach jest ich do 2%, a w dojrzałych do ok. 1%, w liściach do 0,4%, w kwiatach ok. 0,2%, w korzeniach i łodydze jest ich najmniej – poniżej 0,1%. Toksyczność rośliny jest większa w okresie chłodnej i deszczowej pogody. W miarę przechowywania i suszenia ziela zawartość alkaloidów i olejku spada, ale nie pozbawia to rośliny właściwości trujących.