Przyczynił się do tego, że parafia Wola Raniżowska została erygowana 12 marca 1919 pismem św. bpa Pelczara z dnia 28 lutego 1919. 13 czerwca 1921 ks. Czesław przeniesiony został do Leżajska i od 1925 został tam proboszczem. Od 1927 został kanonikiem honorowym kapituły katedralnej w Przemyślu, a od 1929 dziekanem dekanatu leżajskiego. Na przełomie lat 20. i 30. był wiceprezesem Zarządu Okręgowego Stronnictwa Narodowego w Rzeszowie. Jako dziekan leżajski ks. Czesław Broda dokonywał poświęceń nowych świątyń. Gdy przybył nowy proboszcz, do Białobrzegów koło Leżajska ks. Jan Latawiec, i wyposażył kościół w niezbędne urządzenia, dokonał poświęcenia tamtejszej świątyni. Był opiekunem wiernych w pobliskich parafiach m.in. w parafii Dębnie od 1935 do 1940. Był katechetą i pedagogiem, który uczył nie tylko religii, ale jako wiceprezes ZO SN uczył też miłości do Ojczyzny.
Wiosną 1939 wybrany został do Rady Miasta w Leżajsku.
Ostatnie miesiące życia Kiedy rankiem 13 września 1939 do Leżajska wkroczyły oddziały niemieckiej 28 Dywizji Piechoty oraz 8 Dywizji Piechoty i rozpoczęto tworzenie struktur okupacyjnej władzy, ogłoszona została lista zakładników. Znalazł się na niej m.in. i ks. Czesław Broda.