Pod władzą NSDAP (1933–1944) W lutem 1933 redakcja uległa spustoszeniu przez SA. Po dojściu Hitlera do władzy redakcja została zglajchszaltowana. Zabroniono wszelkiej krytyki władz. Tomasza Teodora Heinego usunięto ze względu na żydowskie pochodzenie; w maju 1933 wyemigrował do Pragi. Niektórzy współpracownicy dostosowali się do nowych wymagań. Najostrzej skrytykował nowego „Simplicissimusa” Klaus Mann.
Roczniki z czasów III Rzeszy są świadectwem życia codziennego tych czasów. Dawną satyrę zastąpiła grzeczna rozrywka. Z tygodnikiem współpracowali neutralni twórcy: rysownik Alfred Kubin i młody pisarz Wolfgang Borchert.
13 września 1944 ukazał się ostatni numer z całostronicowym rysunkiem Otto Nückela, zatytułowanym „Bitwa upiorów”, przedstawiającym ruinę ze szkieletami wojowników. Był to ostatni przejaw opozycyjnego ducha, który mimo „wojny totalnej” zdołał prześlizgnąć się przez cenzurę.
Simplicus – na emigracji (1934–1935) Na emigracji w Pradze próbowano wydawać wolne czasopismo, które ukazywało się od 25 stycznia 1934 do 13 września 1934 pod tytułem „Simplicus”, a do 4 lipca 1935 pod tytułem „Simpl”. Równolegle ukazywały się wersje niemiecka i czeska.