Podczas audiencji zagranicznych gości Mojżesz i Aaron domagają uwolnienia swego narodu. Ramzes odmawia, mówiąc że Hebrajczycy to jego własność i zabrania dostarczania Hebrajczykom słomy do wyrobu cegieł. Wciąż kochająca Mojżesza Nefretiri ratuje go przed ukamienowaniem przez Hebrajczyków, w którym ujawnia, że jest żonaty. Podczas święta Chnuma Mojżesz zamienia rzekę Nil w krew na siedem dni. Po serii plag zsyłanych na Egipt Ramzes wciąż się opiera, racjonalizując ich przyczynę zjawiskami naturalnymi. Mojżesz sprowadza płonący grad na pałac faraona. Naczelny kapłan Jannes i dowódca armii Pentaur w imieniu Egipcjan proszą Ramzesa o uwolnienie Hebrajczyków. Ramzes jest gotów spełnić prośby, ale pod wpływem Nefretiri urażonej odrzuceniem przez Mojżesza, wycofuje się z tego.
Mojżesz ostrzega, że następna plaga zostanie wezwana przez samego faraona. Rozwścieczony Ramzes nakazuje o świcie zabić wszystkich pierworodnych Hebrajczyków począwszy do Gerszoma. Nefretiri ratuje rodzinę Mojżesza wywożąc ich karawaną. Dowiedziawszy o planach faraona Mojżesz mówi jej ze smutkiem, że to jej własny syn umrze i nie może go uratować. O północy zesłany przez Boga anioł zagłady odbiera życie wszystkim pierworodnym Egipcjanom, w tym jedynemu synowi Ramzesa i Nefretiri.