Zrozpaczony utratą następcy tronu faraon wypędza wszystkich Hebrajczyków, dając im wolność. Pełni radości Hebrajczycy ze swym dobytkiem opuszczają Egipt ku Ziemi Obiecanej pod okiem Jozuego. Wraz z nimi udaje się także nawrócona Bitia ze swymi sługami.
Datan jako Hebrajczyk traci stanowisko i zmuszony jest udać z resztą rodaków, którzy odmawiają mu przywilejów, zwłaszcza Jozue zjednoczony z wolną Lilią. Ramzes, podjudzany przez żądną zemsty na Mojżeszu Nefretiri, staje na czele wojsk mających zabić Hebrajczyków. Dopadają ich nad Morzem Czerwonym. Datan oskarża Mojżesza o doprowadzenie do zguby, ten jednak w cudowny sposób zatrzymuje Egipcjan ścianą ognia i otwiera wody morza, przez które Hebrajczycy bezpiecznie przechodzą. Gdy Ramzes nakazuje wojsku przejść przez morze, ono się zamyka zatapiając wszystkich żołnierzy. Po powrocie do pałacu Ramzes jest gotów zabić Nefretiri, ale nie jest w stanie tego dokonać wiedząc, że jej śmierć nic nie przyniesie. Oboje niechętną uznają boga Mojżesza za prawdziwego boga.