W Prusach Królewskich Korektura pruska dopuściła stawanie przed sądami ziemskimi mieszczan posesjonatów i urzędników miejskich na równi ze szlachtą osiadłą. W XVIII w. jurysdykcji sądów ziemskich poddano także gburów, czyli osadników holenderskich z Żuław.
Na upadek znaczenia sądownictwa ziemskiego, oprócz nadania prawa wieczności sądom grodzkim, złożyło się także wydłużanie przerw pomiędzy kadencjami sądowymi do czterech, trzech, a nawet dwóch w ciągu roku. Wobec tak rzadkiego zbierania się składów sądów ziemskich (na co duży wpływ miała szlachta) kompetencje przejmowały sądy grodzkie. Sądy ziemskie nie dochodziły do skutku także w okresie wojen, konfederacji i bezkrólewia. W połowie XVII w. sądownictwo ziemskie ustało na całym obszarze Rzeczypospolitej z powodu trudności z obsadzeniem dożywotnich urzędów sądowychK. Mikulski, Kryzys sądownictwa ziemskiego i podkomorskiego w Koronie w XVII-XVIII wieku – analiza topograficzna i chronologiczna, [w:] Sic errat in votis. Studia i szkice ofiarowane Profesorowi Zbigniewowi Anusikowi w sześćdziesiątą rocznicę urodzin, red. M. Karkocha, P. Robak, Łódź 2017, s. 255–282. W XVIII w.