Świątynię zaprojektował prawdopodobnie przebywający wówczas w Wiedniu Matthias Steinl, a korektę projektu wykonał Johann Blasius Peintner. Prace budowlane rozpoczęto 15 listopada 1714 r., w dwa dni po zatwierdzeniu projektu. Uroczystość wmurowania kamienia węgielnego z udziałem biskupa wrocławskiego Franza Ludwiga von Neuburga miała miejsce 10 lipca 1715 r. Prace budowlane trwały do roku 1722, kiedy to w dniu 8 października zatknięto na wieży kościoła gałkę. W latach 1724–1736 trwały prace nad wykańczaniem wnętrza świątyni. 24 kwietnia 1727 biskup pomocniczy wrocławski Elias Daniel Sommerfeld dokonał konsekracji ołtarza głównego.
Kościół doznał zniszczeń w czasie wojen śląskich toczonych w latach 1740–1757 jak również w czasie oblężenia miasta przez wojska napoleońskie w roku 1806, poważne straty przyniosła również powódź w roku 1813. Sekularyzacja dóbr kościelnych w Prusach w roku 1810 nie objęła zakonu bonifratrów, dzięki czemu kościół i szpital nadal były ich własnością. W XIX i na początku XX wieku miało miejsce kilka poważniejszych remontów świątyni, m.in.