W latach 1946–1947 odbył trzecią probację w Czechowicach.
W latach 1947–1949 studiował na Wydziale Filozofii KUL w Lublinie, gdzie obronił pracę doktorską z psychologii religii. 2 lutego 1949 odbyła się uroczysta profesja czterech ślubów w Lublinie.
W 1950 został wykładowcą psychologii religii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Od 1954 wykładał psychologię religii i teologii ascetycznej na Fakultecie Teologicznym Bobolanum.
W roku 1958 został duszpasterzem akademickim przy kościele św. Andrzeja Boboli przy ul. Rakowieckiej w Warszawie i pełnił tę funkcję przez niemal 30 lat, kształtując młodzież akademicką i absolwentów pobliskich warszawskich uczelni SGGW i SGPiS. Integrował młodzież i młodą inteligencję m.in. poprzez wspólne wakacje, święcone, opłatki, dni skupienia. Przekazywał informacje o sytuacji kościoła w ZSRR.