koordynował działania Polskiego Centrum Pomocy dla Kultury na Ukrainie, organizując transporty materiałów zabezpieczających zbiory ukraińskich bibliotek i muzeów.
Wykształcenie i publikacje W 2001 uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii ze specjalnością historia nowożytna Polski na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego, broniąc rozprawy pt. Biblioteka Jana Zamoyskiego kanclerza i hetmana wielkiego koronnego (1542–1605). Jego promotorem był Janusz Zbudniewek. W 1999 był stypendystą Fundacji Lanckorońskich.
Jest autorem pięciu publikacji książkowych: Poselstwo Jerzego Ossolińskiego do Rzymu w roku 1633 (1996) Autografy świętych w zbiorach Biblioteki Narodowej: in odore sanctitatis scriptum (1998) Biblioteka Ordynacji Zamojskiej: od Jana do Jana. Przewodnik po wystawie (2005) Rękopisy w zbiorach kościelnych (2014, przy współudziale Patryka Sapały) Pałac Rzeczypospolitej. Trzy razy otwierana. Najcenniejsze zbiory Biblioteki Narodowej w Pałacu Rzeczypospolitej (2024, przy współpracy Patryka Sapały) W swoim dorobku ma także kilkadziesiąt artykułów.