thumb|J. J. Mikkola w 1898 r. Jooseppi Julius Mikkola (ur. 6 lipca 1866 w Ylöjärvi zm. 28 września 1946 w Helsinkach) – fiński językoznawca-slawista.
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Początkowo studiował sanskryt, fennistykę i komparatystykę indoeuropejską (m.in. w Uppsali pod kierunkiem Adolfa Noreena). Językami słowiańskimi zainteresował się bliżej już po uzyskaniu dyplomu magisterskiego z indologii i językoznawstwa historyczno-porównawczego.
Slawistyka była niewątpliwie głównym, acz nie jedynym polem badawczym Mikkoli. Za jedną z podstawowych jego prac uchodzi już jego rozprawa doktorska Slavische Lehnwörter in den westfinnischen Sprachen (1893). W 1896 r. Mikkola odbył wycieczkę badawczą do Słowińców. Zebrane wśród nich teksty z opracowaniem akcentuacji i wokalizmu opublikował w 1897 r. Były to już rzeczywiście ostatnie chwili dla przeprowadzenia badań, gdyż ostatni Słowińcy mówiący swoim językiem zginęli bądź zmarli w latach I wojny światowej. W 1899 r. Mikkola wydał rozprawę o zachodniosłowiańskim systemie akcentowym i iloczasowym, która w dużej mierze była kontynuacją i rozszerzeniem obserwacji poczynionych wśród Słowińców.