od świątyń wykutych w kamieniu woli te z Mahabalipuram z VII wieku po Chrystusie na Wybrzeżu Koromandelskim między Ćennaj, a kiedyś francuskim Pondicherry.
Rzeki i świątynie żyją nadal w naszych czasach lecz twierdze Indii utraciły znaczenie s. 144.. T. jako historyka twierdze fascynują. Lubi też widok z ich wysokości. Czasem jednak jego 68 lat życia nie pozwala mu się już w tropiku wspiąć na samą górę twierdzy np. Daulatabad w stanie Maharasztra. Cieszy się, że w twierdzy Golkonda (pod Hajdarabadem) udało mu się wdrapać na słynne "schody kochanków". Gwalior w Madhya Pradesh podziwia jako wytwór natury rozbudowanej rękoma ludzi. Ma wrażenie, że jak w Grecji zaciera się tu granica między tym, co tworzy natura, a co uzupełnia człowiek.
Kolejny etap podróży to Sri Lanka. T. ląduje na suchej części wyspy, gdzie przez 2 tysiące lat rozwijała się historia wówczas Cejlonu. Dopiero potem na zadeszczonej południowej części wyspy powstały plantacje herbaty i górskie stacje klimatyczne.Początkowo autora książki w tamilskim mieście Jaffna uwięziły lokalne konflikty.Większość na wyspie to buddyjscy Syngalezi, ale hinduskie, tamilskie i chrześcijańskie (potomkowie Holendrów) mniejszości zajęły wyższe społecznie stanowiska. Gdy demokracja dopuściła do władzy większość, Syngalezizaczęli nadużywać swej władzy wobec mniejszości.