Na podbródku obecny dość duży wąsik, nieco dłuższy bądź równy długości średnicy oka. Szczęka górna lekko wysunięta w stosunku do szczęki dolnej lub obie równe, usta duże, zęby ostre. Ubarwienie ciała zmienne, na grzbiecie ciemnoczerwonobrązowe lub ciemnozielonobrązowe, na brzuchu jaśniejsze. Młode osobniki mogą mieć sześć żółtych, poprzecznych pasów. Płetwy odbytowa i grzbietowa z biało obrzeżoną czarną krawędzią zewnętrzną.
Rozród Dojrzewa płciowo przy długości 40–50 cm i wieku wynoszącym 8–10 lat. Tarło przypada na okres od kwietnia do czerwca, z reguły na głębokości od 200 do 500 m (40–400 m, zazwyczaj 100–200 m według innych źródeł), przy temperaturze wody 6–9 °C. Najważniejsze tarliska są zlokalizowane na północ i zachód od Szkocji, na południowy zachód od Islandii, a także w wodach opływających Wyspy Owcze. Samica składa około 2 mln ziaren gładkiej, okrągłej, pelagicznej, pomarańczowej lub czerwonej ikry o średnicy 1,3–1,5 mm. Maksymalny odnotowany wiek brosmy – 20 lat.