Zakonnice prowadziły sierociniec dla prawosławnych dziewcząt, aptekę, szpital oraz otwarte dla wszystkich kobiet seminarium pedagogiczne i wyższą szkołę gospodarstwa wiejskiego. Do odejścia z funkcji przełożonej w 1907 i złożeniu ślubów wielkiej schimy ihumenia Katarzyna doprowadziła również do otwarcia ogrodu botanicznego, młyna parowego i fabryki cerkiewnych świec. Zdołała również przekonać władze, by doprowadziły do Leśnej linię kolejową. W społecznej świadomości monaster funkcjonował jako Ławra Leśnieńska, chociaż nie posiadał formalnie tytułu kanonicznego ławry. Szczególną czcią otoczona była Leśniańska Ikona Matki Bożej, przechowywana w jednej z cerkwi klasztornych, oraz ikona św. Atanazego Brzeskiego, w której umieszczono relikwie świętegoStrona monasteru w Sakach. mały|Dom ihumeni wzniesiony dla pierwszej przełożonej monasteru w Leśnej na tle przekształconego w cerkiew kościoła Monaster w Leśnej, podobnie jak wiele innych ośrodków monastycznych powstałych na ziemiach polskich zaboru rosyjskiego w końcu XIX wieku i na początku wieku XX, nie miał ograniczać się do tradycyjnych zadań klasztorów prawosławnych, ale również utrwalać obecność Rosjan na ziemiach polskich i ich przynależność do Imperium Rosyjskiego. Ponadto odgrywał ważną rolę w regionie jako ośrodek dydaktyczny.