thumb|Zdjęcie rentgenowskie wypełnionego zęba z dwoma kanałami Leczenie kanałowe, leczenie endodontyczne, endodoncja – metoda leczenia nieodwracalnych zapaleń miazgi zęba. Polega na usunięciu (w znieczuleniu) chorobowo zmienionej miazgi z komory i kanałów zęba, zdezynfekowaniu ich i wypełnieniu odpowiednim materiałem, najczęściej gutaperką. Całe leczenie powinno odbywać się pod kontrolą radiologiczną, a w niektórych przypadkach w powiększeniu (pod mikroskopem operacyjnym).
Diagnostyka Diagnostyka jest kluczowym etapem w leczeniu endodontycznym, pozwalającym na określenie konieczności oraz zakresu interwencji. Obejmuje ona ocenę objawów klinicznych oraz wykonanie badań obrazowych.
Najczęściej stosowanym narzędziem obrazowania w endodoncji jest rentgenografika tradycyjna (RTG). Umożliwia ona zobrazowanie liczby i układu kanałów korzeniowych oraz identyfikację anatomii korzeniowej. Badanie pozwala ocenić stan kości wokół wierzchołka korzenia, co pomaga w identyfikacji obszarów resorpcji kości, zmian zapalnych czy ropni, mogących sugerować obecność infekcji lub przewlekłego zapalenia.