Z armaty ogień mógł prowadzić zarówno działonowy, jak i dowódca. mały|Zaokrąglony przód kadłuba, z miejscem dla kierowcy umieszczonym pośrodku; wieża osadzona pośrodku kadłuba, którego tył mieszczący przedział silnikowy, jest nieco wyższy od części przedniej Dzięki rezygnacji z czołowego karabinu maszynowego (którego praktycznie nie montowano w konstrukcjach czołgów po zakończeniu II wojny światowej), załoga została zredukowana do czterech osób, powstało też miejsce do przechowywania większej ilości amunicji (60 sztuk dla działa, 5900 sztuk dla km i 500 sztuk dla km plot). Czołg wyposażono w układ ochrony przed skutkami użycia broni masowego rażenia, podgrzewacz przedziału bojowego, układ przeciwpożarowy w przedziale napędowym i urządzenia filtracyjne. W trakcie wczesnej produkcji wprowadzono także dodatkowe wolne koło pasowe, umieszczone pomiędzy szóstym kołem nośnym i kołem napędowym, zapobiegające gubieniu gąsienic podczas skrętu, zmieniono kształt błotników na zaokrąglony, zwiększono klapę kierowcy i zmieniono sposób wysuwania mieszczących się tam peryskopów.