Działania zbrojne i garnizon W okresie szwedzkiego panowania, Szczecin był ważnym punktem strategicznym, co skutkowało licznymi działaniami zbrojnymi. W 1713 roku, podczas Wielkiej Wojny Północnej, miasto zostało oblężone przez wojska rosyjsko-saskie. Oblężenie zakończyło się kapitulacją garnizonu szwedzkiego, dowodzonego przez Johana Augusta Meijera, co oznaczało koniec szwedzkiej obecności w Szczecinie.
Twierdza w okresie pruskim (od 1720)
Modernizacje XVIII wieku Po przejęciu Szczecina przez Prusy w 1720 roku, władze pruskie przystąpiły do rozbudowy i modernizacji istniejących fortyfikacji. W latach 1724–1740, pod kierunkiem holenderskiego inżyniera Gerharda Corneliusa van Wallrawe, zrealizowano nowoczesny system umocnień, obejmujący bastiony, raweliny, lunety oraz przebudowane bramy miejskie. W tym okresie powstał również Fort Leopolda, zlokalizowany w rejonie dzisiejszych Wałów Chrobrego, który pełnił funkcję kluczowego elementu obronnego od strony Odry.