Na sejmikach ziemskich ustalono, że środki na budowę fortyfikacji nie powinny być pokrywane wyłącznie przez oba miasta, lecz przez całe księstwo. Z zapisów dochodów i wydatków wynika, że w okresie od 13 czerwca 1631 do 14 października 1639 roku wydatki wyniosły 104 040 talarów i 24 grosze, natomiast suma dochodów z podatku na fortyfikacje lub Wallzulage w tym samym okresie wyniosła 103 746 talarów.

Budowę fortyfikacji powierzono holenderskim wykonawcom, Noe Janssenowi i Harmsowi Klassenowi, a koszty pracy, wycenione na 38 talarów za rutę, pochłonęły znaczną część przyznanych środków. Pomimo tego pozostało wystarczająco dużo funduszy na inne wydatki związane z fortyfikacją. Dokładniejsze informacje o samym budynku, w tym rysunki, obliczenia i kontrakty, znajdują się w aktach dotyczących budowy fortyfikacji w Starym Szczecinie w latach 1631–1642. Z akt tych wynika, że przewidywano również orientacyjne koszty napraw i ulepszeń fortyfikacji w mieście, obejmujące wyłącznie prace niezbędne do utrzymania obwarowań w stanie podstawowej użyteczności.