W 1352 w trakcie wojny Jana V z Mateuszem Kantakuzenem (synem Jana VI), Orchan wezwany na pomoc przez Jana VI wsparł wojskowo Kantakuzena. Sulejman wylądował na przylądku Gallipoli i otrzymał od Orchana pierwszą twierdzę na półwyspie Gallipoli, . Już rok później, w 1353 Tzympe zaczęła być wykorzystywana jako baza wypadowa do grabieży wsi na terenie Tracji. W marcu 1354 nastąpiło trzęsienie ziemi które zniszczyło mury miast nad Dardanelami w tym Gallipoli, wykorzystał to Sulejman zajmując Gallipoli, do którego sprowadzono tureckich osadników z Anatolii.
W 1354 Jan VI Kantakuzen abdykował, Jan V został cesarzem, Orchan nie był związany z nim więzami rodzinnymi (mimo starań Jana V) i w wyniku tych wydarzeń nie był już zmuszony do oddania zdobyczy europejskich cesarzowi. Przez jakiś czas jeszcze popierał Mateusza Kantakuzena a jego ludzie podbili większą część wschodniej Tracji. Jan V w 1356 roku uznał formalnie zdobycze Orchana na ziemiach europejskich w zamian za gwarancję swobodnego tranzytu żywności i towarów do Konstantynopola. Sulejman pozajmował szereg miejscowości w tym w 1357 Tekirdağ (Rodosto) i Çorlu. W działaniach tych Osmanów wspierała Genua z którą w roku 1354 zawarte zostało przymierze, Genua miała na celu przełamanie dominacji Wenecji w handlu z Bizancjum.