Zaliwski z Henrykiem Dmochowskim wyruszyli z Paryża do Galicji 17 lutego 1833 roku. Do Polski dotarło około 70 emisariuszy, z tego prawie połowa udała się do Księstwa Poznańskiego, pozostali do Galicji. Tu stwierdzono, że przekazywane przez wysłanników Lelewela wiadomości o nastrojach powstańczych są znacznie przesadzone. Rozpoczęto organizować niewielkie oddziały i przygotowywać je do przekroczenia granic zaboru rosyjskiego. Termin wejścia do Królestwa ustalono na 19 marca. W tym dniu granicę przeszły jedynie dwa oddziały. Inne nie zdążyły sformować się i nadciągnęły z dużym opóźnieniem.
Część oddziałów przekroczyła granicę Królestwa od strony Galicji. W nocy 19 marca 1833, Zaliwski wraz z 8 towarzyszami przekroczył granicę w pobliżu Ulanowa kierując się poprzez miasteczko Zaklików w kierunku Lublina. Zadaniem oddziału było m.in. prowadzenie agitacji. Rozgłaszano informacje, że oddział wciela nawet ochotników z wojska rosyjskiegoRosjanin Fiedorow.. Władze rosyjskie szybko dowiedziały się o przybyciu na Lubelszczyznę partii Zaliwskiego. Rozpoczęto pościg. Wobec braku realnych szans na wzbudzenie powstania, 19 kwietnia Zaliwski powrócił do Galicji.