W styczniu 1918 roku został wysłany na kurs pilotów myśliwców, został jednak uznany za zbyt nerwowego się do służby jako pilot. Po urlopie został jednak uznany do zdolnego do służby jako pilot i wysłano go do Belgii. 3 września 1918 roku jego samolot został zestrzelony, a on ciężko ranny trafił do szpitala wojskowego we Frohnau. Następnie został przeniesiony w rejon Gdańska. W późniejszym okresie opisywany był jako „as lotniczy” oraz „pilot wojny światowej”, jego kariera jako pilota myśliwca trwała jednak wyłącznie od 21 sierpnia do 3 września 1918 roku.
Klęska Cesarstwa Niemieckiego oraz postanowienia traktatu wersalskiego, które przyznały jego rodzinne miasto odrodzonemu państwu polskiemu, stanowiły dla Greisera ogromny szok i wzbudziły w nim gwałtowną nienawiść do Polski i Polaków.
Okres międzywojenny thumb|Arthur Greiser i (1937) thumb|Greiser, Erich von dem Bach-Zelewski, Albert Forster, i Wilhelm Koppe w Gdańsku (1938/1939)
Szpital opuścił 9 grudnia 1918 roku. Po wybuchu powstania wielkopolskiego został członkiem Freikorpsu, w latach 1919–1921 miał należeć do Grenzschutz Ost. Należał również do organizacji „Ring der Flieger” zrzeszającej byłych lotników Luftstreitkräfte. Jego ojciec i brat Otto w 1919 roku przebywali w obozie internowania w Szczypiornie.