specjalizował się w tworzeniu organum dwugłosowego. Perotinus (ars antiqua) zmodernizował organa Leoninusa, rozszerzając je do trzech i czterech głosów. Zastosował nowe techniki kompozytorskie – imitację, w której głosy ulegały przesunięciu; hoquetus, czyli przerywanie melodii pauzami; technikę konduktową, równouprawnienie głosów w rytmie i melodii. Guillaume de Machaut (ars nova) przyczynił się do rozwoju muzyki świeckiej; komponował głównie motety, ballady, ronda, virelais, cztero-głosowe msze (Notre Dame). trubadurzy działający w południowej Francji: Wilhelm IX książę Akwitanii; Bernart de Ventadorn Pieśń skowronka; Peire Vidal; Raimbaut de Vaqueiras Kalenda maya; Guiraut Riquier. truwerzy działający w północnej Francji: Ryszard Lwie Serce; Tybald IV; Adam de la Halle Gra o Robinie i Marion minnesingerzy działający w Niemczech: Walther von der Vogelweide; Tannhäuser; Oswald von Wolkenstein. skaldowie działający na północy Europy jongleur (minstrel) szpilmani waganci Francesco Landini (ars nova) – ballady, madrygały, caccie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Muzyka w średniowieczu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.