Autorzy związani z Żywą Cerkwią twierdzili później, że przeciwnicy odnowy patriarchatu byli na początku soboru w zdecydowanej przewadze i o ich ostatecznej porażce zdecydowała jedynie nagła zmiana sytuacji politycznej wywołana przez rewolucję październikową. Zdaniem Dymitra Pospiełowskiego stanowiska tego nie potwierdzają zachowane dokumenty soboru. Również niektórzy przeciwnicy patriarchatu (np. prof. Titlinow) przyznawali, że grupa zwolenników zarządzanego jednoosobowo Kościoła zwyciężyła w toku dyskusjiD. Pospielovsky, The Russian Church..., s.28.. Ostatecznym argumentem, który przekonał uczestników soboru do zachowania tradycyjnej formy zarządzania Kościołem, były wątpliwości co do przyszłych stosunków między rządem a Kościołem. Delegaci zgodzili się co do tego, że jednoosobowo zarządzana struktura będzie skuteczniejsza w razie sporów z władzami świeckimiD. Pospielovsky, The Russian Church..., s. 28–29.. Siergiej Bułgakow wskazywał także na ryzyko powstania kościelnej biurokracji w razie oparcia się wyłącznie na ciałach kolegialnychD. Pospielovsky, The Russian Church..., s.30..