Władysław Sergiusz Kazanowicz (ur. w Mohylewie, zm. 1 lutego 1969 we Wrocławiu) – polski bibliofil i bibliotekarz–amator, prowadzący w latach 1945–1969 największą prywatna bibliotekę we Wrocławiu – „Książka na Śląsk”.
Życiorys Urodził się w polskiej rodzinie ziemiańskiej w Mohylewie, miejscowości, która po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w roku 1918 znalazła się poza jej granicami. Rodzina Kazanowiczów przeniosła się więc do Krakowa, gdzie w roku 1934 Władysław zdał maturę w Gimnazjum św. Jacka, a następnie podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Już od wczesnej młodości Kazanowicz cały swój wolny czas poświęcał książkom, nieustannie poszerzając swoje zbiory bibliofilskie. W roku 1945 zapragnął utworzyć prywatną bibliotekę, w której udostępniałby czytelnikom zgromadzone przez siebie książki. Ze względu na fakt że Kraków był miastem w którym nie brakowało dobrze wyposażonych bibliotek, do realizacji swoich zamiarów postanowił wybrać inne miasto, w którym zapotrzebowanie czytelników na książki byłoby większe. Początkowo planował utworzenie biblioteki w Katowicach, jednak ostatecznie wybrał Wrocław, dokąd przybył wraz ze swoimi liczącymi wówczas kilka tysięcy woluminów zbiorami, w dniu 26 września 1945.