Prywatna biblioteka Kazanowicza mieściła się początkowo w kamienicy pod numerem 50 w Rynku, otrzymała nazwę Książka na Śląsk. Prowadzenie biblioteki nie było zajęciem dochodowym, a wpływy z abonamentów jakie musieli opłacać czytelnicy nie pokrywały kosztów prowadzenia biblioteki i stałego powiększania zbiorów, któremu Kazanowicz bezustannie się poświęcał. Biblioteka nie mogła też liczyć na pomoc władz miejskich, które traktowały ją jako prywatne przedsiębiorstwo a nie instytucję kulturalną. Z powodu kłopotów finansowych Książka na Śląsk czterokrotnie zmieniała adres, w roku 1950 przeniesiono ją do kamienicy w Rynku 14, w roku 1951 do Rynku 44, dwa lata później zmieniła siedzibę na Igielną 17, a od roku 1955 ostateczną lokalizacją była kamienica przy placu Solnym pod numerem 11. Biblioteka Kazanowicza była prowadzona przez niego w charakterystyczny sposób, przez dłuższy czas nie posiadała katalogu, a opracowany w latach późniejszych był prowadzony całkowicie po amatorsku, niezgodnie z zasadami obowiązującymi w bibliotekoznawstwie. Była ona również miejscem spotkań towarzyskich, studentów, artystów i przedstawicieli różnych środowisk Wrocławia.