Zarys historyczny Dwie główne, efektywne podstawy które umożliwiły konstrukcję płucoserca, stworzono dopiero w XX w. Jedną z nich było odkrycie w 1916 heparyny (Jay McLean), środka zapobiegającego krzepnięciu krwi. Drugą była konstrukcja deBakey'a z 1934 pompy rolkowej, naśladującej perystaltykę jelit. 6 maja 1953 John Gibbon przeprowadził pierwszą udaną operację zamknięcia ubytku w przegrodzie międzyprzedsionkowej z użyciem aparatu płucosercaJohn H. Gibbon Jr.: The Development of the Heart-Lung Apparatus. In: The American Journal of Surgery 1978, 135: S. 608–619, .
Poznańskie płucoserce W 1953 Jan Moll we współpracy z inżynierami – Franciszkiem Płużkiem i Władysławem Szymkowiakiem z Zakładów im. Hipolita Cegielskiego (wtedy Zakłady im. J. Stalina) w Poznaniu skonstruował pierwsze polskie urządzenie do krążenia pozaustrojowego. Nazwano je MPS-1 od pierwszych liter nazwisk konstruktorów. Tak powstał prototyp poznańskiego płucoserca, który po udoskonaleniach wykorzystano później pod nazwą MPS-2 i MPDS 2 w klinice. Po opatentowaniu aparatu sprzedano 10 egzemplarzy do klinik w Polsce, NRD i Związku RadzieckimJan Moll - Tajemnice serca - wspomnienia. W: Sztuczne płucoserce, Agencja Dziennikarzy, 2019, s.