141-147, język polski, .
Przewody (rury) do płucoserca z neutralnego tworzywa dla przepływającej krwi wykonano w Pomorskich Zakładach Tworzyw Sztucznych w Wąbrzeźnie.
W 1962 MPS-2 wyposażono w cylindryczny oksygenator spieniający MPD-3 (od nazwisk konstruktorów – Jan Moll, Franciszek Płużek, Antoni Dziatkowiak). Od stycznia 1966 MPS-2 z oksygenatorem MPD-3 był używany do operacji wad serca w normotermii.
Śląskie płucoserce W 1967 rozpoczęto w Zakładzie Doświadczalnym Elektroniki i Mechaniki Precyzyjnej Politechniki Śląskiej prace nad konstrukcją polskiego aparatu, opartego w całości na materiałach i częściach dostępnych w kraju – niejako w konkurencji do aparatury zachodniej, dostępnej za dewizy. W tym czasie tylko dwa ośrodki krajowe dysponowały aparaturą importowaną. Najgęściej zaludniona w Polsce kraina, Śląsk, był go pozbawiony, choć posiadał odpowiednie zaplecze lekarskie oraz Śląską Akademię Medyczną.