Ostatecznie został nim metropolita kruticki Piotr (Polański), a po jego aresztowaniu - wyznaczony przez niego metropolita moskiewski Sergiusz (Stragorodski). Jesienią 1926 metropolita Cyryl otrzymał jednak propozycję, by za cenę współpracy z GPU uzyskać pomoc władz w wyborze na patriarchę. Hierarcha odmówił i został za to ponownie zesłany do kraju turuchańskiego, gdzie przebywał do 1933.
Z zesłania metropolita Cyryl korespondował z metropolitą Sergiuszem, otwarcie protestując przeciw jego polityce ustępstw wobec stalinowskiego rządu. Jawna deklaracja nieposłuszeństwa i związanie się z ruchem nie wspominających sprawiła, że w 1930 Sergiusz pozbawił go (tytularnej) katedry kazańskiej i oddał pod sąd biskupów, który jednak nie pozbawił go stanu duchownego ani możliwości odprawiania nabożeństw. Cyryl nigdy nie uznał okoliczności objęcia przez Sergiusza godności locum tenens za zgodne z prawem kanonicznym, respektował jednak sakramenty sprawowane przez niego i polemizował z tymi nie wspominającymi, którzy uważali metropolitę moskiewskiego za wykluczonego ze stanu duchownego. Z drugiej strony odmawiał sprawowania Świętej Liturgii z kapłanami popierającymi stanowisko Sergiusza.