Roch Mieczysław Sulima (ur. 16 sierpnia 1942 w Lipie-Miklasie) – kulturoznawca, historyk kultury, antropolog kulturowy, folklorysta, krytyk literacki i artystyczny, publicysta.
Życiorys Urodził się w rodzinie Tomasza, rolnika, działacza ruchu ludowego, i Stefanii z domu Jaworskiej. Od 1954 uczęszczał do Technikum Przemysłu Skórzanego w Radomiu; maturę zdał w 1959. Odbył obowiązkowy roczny staż pracy w Prudnickich Zakładach Obuwia. W 1960 rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim; w 1965 uzyskał magisterium. W czasie studiów działał jako kierownik sekcji folkloru w Warszawskim Kole Polonistów. W latach 1965–1966 odbył staż asystencki w Katedrze Historii Literatury Polskiej UW, następnie przeniósł się do Zakładu Teorii Literatury i Poetyki. Doktoryzował się w 1974 na podstawie rozprawy pt. Socjologiczne i folklorystyczne konteksty relacji pamiętnikarskiej (promotor prof. Jan Zygmunt Jakubowski). W 1975 przeniósł się do nowo powstałej Katedry Kultury Polskiej UW na stanowisko adiunkta. Habilitację uzyskał w 1983 na podstawie rozprawy Literatura a dialog kultur.