W okresie międzywojennym język litewski został poddany zabiegom oczyszczenia z wpływów języków słowiańskich (głównie polskiego), ocenianych jako nadmierne.
Aktualnie liczbę Litwinów szacuje się na ok. 4,3 miliona, z uwzględnieniem emigracji, głównie do Stanów Zjednoczonych.
Litwini w Polsce zamieszkują Suwalszczyznę, głównie okolice Puńska i Sejn.
Historia Początki Litwinów wiążą się z ludami bałtyckimi, które od starożytności zamieszkiwały obszary wschodniego wybrzeża Morza Bałtyckiego. Przodkowie Litwinów należeli do grupy Bałtów wschodnich i byli blisko spokrewnieni z przodkami Łotyszy. W średniowieczu na ziemiach dzisiejszej Litwy funkcjonowały liczne wspólnoty plemienne, w tym Auksztoci i Żmudzini.
Proces politycznego jednoczenia ziem litewskich przyspieszył w XIII wieku pod wpływem zagrożenia ze strony zakonu krzyżackiego i zakonu kawalerów mieczowych. Za twórcę pierwszego trwałego państwa litewskiego uważa się Mendoga, który zjednoczył znaczną część ziem litewskich i w 1253 roku został koronowany na króla Litwy.