Opowiadanie stało się poczytne, w 1554 roku było wydawane trzykrotnie. Utwór został przełożony na inne języki, m.in. na francuski (1560), angielski (1568) i flamandzki (1579). Pojawiły się też naśladownictwa.
W 1559 opowiadanie zostało wpisane na indeks ksiąg zakazanych, natomiast w 1573 ukazało się złagodzone i możliwe do zaakceptowania przez Inkwizycję wydanie utworu pt. Lazarillo Castigado.
Kwestia autorstwa Żywot Łazika z Tormesu jest dziełem anonimowym, ponieważ żadne z czterech wydań z roku 1554 nie ma nazwiska autora na stronie tytułowej. Dzieło to przypisywano różnym osobom, ale ostatecznie żadna propozycja autorstwa nie wydaje się być pewna. Przez lata krytycy próbowali formułować hipotezy na temat autora i jego charakteru.
Autor hiszpańskiej powieści prawdopodobnie nie chciał ujawniać swojego nazwiska, ponieważ jego dzieło zawierało antyklerykalne treści i reformatorskie idee, które mogłyby wpędzić go w kłopoty. Na podstawie badań krytyków zakłada się, że autor był osobą wykształconą oraz bardzo krytyczną wobec Kościoła i szlachty. Jest bardzo prawdopodobne, że był związany z dworem w ToledoE. Corominas, Gonzalo Pérez, Francisco de los Cobos y El Lazarillo de Tormes, Madrid, Libros de la Corte.es, 2012, p. 74.