Heinrich von Wülzburg lub Henryk z Wülzburga, znany też (błędnie) jako Henryk z Würzburga (zm. po 1092?) – niemiecki benedyktyn, opat klasztoru w Wülzburgu znany z "Żywota św. Ottona z Bambergu" autorstwa Ebona. Według Ebona w latach 80. XI wieku Heinrich przybył do Polski, a wśród jego świty był młody podówczas Otton z Bambergu. Niedługo potem Heinrich miał zostać arcybiskupem gnieźnieńskim.
W literaturze naukowej nie ma zgody co do wiarygodności relacji Ebona. Sama nazwa i lokalizacja opactwa Henryka, choć najczęściej (w nauce niemieckiej w zasadzie jednomyślnie) przyjmowana jako Wülzburg, jest dyskusyjna; proponowano też Würzburg, Weltenberg lub Siegburg. Jeszcze więcej kontrowersji wzbudza domniemane objęcie przezeń arcybiskupstwa gnieźnieńskiego. Żaden z dawnych katalogów arcybiskupów gnieźnieńskich go nie wymienia, nie zna go też Jan Długosz. Również wśród współczesnych historyków niektórzy są zdania, że nie był on metropolitą gnieźnieńskim, np. Gerard Labuda uznał relację Ebona za niedokładną, przyjmując, że chodzi tu w rzeczywistości o znanego z jednego z niemieckich nekrologów Henryka, mnicha (nie opata) z klasztoru w Siegburgu, który został w Polsce jedynie biskupem (poznańskim?), a nie arcybiskupem.