W drugiej połowie XIX wieku Guido Henckel von Donnersmarck rozbudował świerklaniecką rezydencję. W latach 1868–1875 wzniesiono pałac nazywany później Małym Wersalem, przeznaczony dla jego pierwszej żony, Blanki de Païva. W literaturze i opisach konserwatorskich wskazuje się związek projektu z architekturą francuską, w tym z działalnością Hectora Lefuela. Pałac został spalony w 1945 roku, a jego pozostałości rozebrano w 1962 roku.
Na przełomie XIX i XX wieku założenie rezydencjonalne uzupełniono o kolejne obiekty, m.in. kaplicę zamkową, mauzoleum, zabudowania gospodarcze oraz Pałac Kawalera. Kaplicę wzniesiono w latach 1895–1896 według projektu Juliusa Carla Raschdorffa, a w latach 1903–1905 dobudowano mauzoleum, w którym pochowano Guida Henckla von Donnersmarcka i jego drugą żonę Katarzynę Slepcow.
XX wiek Po podziale Górnego Śląska po I wojnie światowej Świerklaniec znalazł się w granicach II Rzeczypospolitej. W 1924 roku zniesiono obszar dworski Świerklaniec, a na jego podstawie utworzono wieś gminną ŚwierklaniecRozporządzenie Śląskiej Rady Wojewódzkiej z dnia 9 września 1924 r. w przedmiocie zniesienia obszarów dworskich w powiecie Tarnowskie Góry, „Dziennik Ustaw Śląskich”, R. III, nr 21, poz. 86, 03.10.1924..