Nie bez znaczenia są też metody propagowania informacji o kandydacie: coraz większą wagę przykłada się tu do technologii informatycznych.
Europejskie Stolice Kultury
thumb|Partenon w Atenach, pierwszym mieście z tytułem Europejskiego Miasta Kultury w 1985. thumb|Valletta (Malta) – Europejska Stolica Kultury 2018 1985: Ateny (Grecja) 1986: Florencja (Włochy) 1987: Amsterdam (Holandia) 1988: Berlin Zachodni (Berlin Zachodni) 1989: Paryż (Francja) 1990: Glasgow (Wielka Brytania) 1991: Dublin (Irlandia) 1992: Madryt (Hiszpania) 1993: Antwerpia (Belgia) 1994: Lizbona (Portugalia) 1995: Luksemburg (Luksemburg) 1996: Kopenhaga (Dania) 1997: Saloniki (Grecja) 1998: Sztokholm (Szwecja) 1999: Weimar (Niemcy) 2000: Reykjavík (Islandia), Bergen (Norwegia), Helsinki (Finlandia), Bruksela (Belgia), Praga (Czechy), Kraków (Polska), Santiago de Compostela (Hiszpania), Awinion (Francja), Bolonia (Włochy) 2001: Rotterdam (Holandia), Porto (Portugalia) 2002: Brugia (Belgia), Salamanka (Hiszpania) 2003: Graz (Austria) 2004: Genua (Włochy), Lille (Francja) 2005: Cork (Irlandia) 2006: Patras (Grecja) 2007: Luksemburg (Luksemburg), Sybin (Rumunia) 2008: Liverpool (Wielka Brytania), Stavanger (Norwegia) 2009: Wilno (Litwa)Zob.