Dominik Szulc, Wilno – centrum obchodów Tysiąclecia Litwy i Europejska Stolica Kultury w 2009 roku, „Histmag.org”, 5 lipca 2009., Linz (Austria) 2010: Essen/Zagłębie Ruhry (Niemcy), Pecz (Węgry), Stambuł (Turcja) 2011: Turku (Finlandia), Tallinn (Estonia) 2012: Guimarães (Portugalia), Maribor (Słowenia) 2013: Marsylia-Prowansja (Francja), Koszyce (Słowacja) 2014: Umeå (Szwecja), Ryga (Łotwa) 2015: Mons (Belgia), Pilzno (Czechy) 2016: Wrocław (Polska), San Sebastián (Hiszpania) 2017: Aarhus (Dania), Pafos (Cypr) 2018: Leeuwarden (Holandia), Valletta (Malta) 2019: Matera (Włochy), Płowdiw (Bułgaria) 2020: Rijeka (Chorwacja), Galway (Irlandia) 2021: Timișoara (Rumunia), Eleusis (Grecja), Nowy Sad (Serbia) (z powodu pandemii koronawirusa Timișoara i Eleusis zostały przeniesione na rok 2023, a Nowy Sad na 2022). 2022: Kowno (Litwa), Esch-sur-Alzette (Luksemburg), Nowy Sad (Serbia; przeniesione z 2021) 2023: Veszprém (Węgry), Timișoara (Rumunia; przeniesione z 2021), Eleusis (Grecja;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Europejska Stolica Kultury · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.