Ochotniczka w powstaniu listopadowym na Żmudzi W roku wybuchu powstania listopadowego w Warszawie (1830 r.) Antonina miała 16 lat. Gdy sztandary powstańcze rozwinięto na Litwie, wprost z klasztoru w Krożach Antonina podążyła do oddziałów powstańczych. Organizatorem powstania w powiecie rosieńskim był Juliusz Grużewski, naczelnikiem wojskowym powiatu Ezechiel Staniewicz. Antoninę przyjęto do jazdy żmudzkiej. Szybko nauczyła się jazdy konnej i posługiwania się lancą. Oprócz zwykłej broni, w którą standardowo wyposażony był każdy kawalerzysta, nosiła przy sobie sztylet, który miał ją ochronić w nagłych niebezpieczeństwach. W potyczkach oddziału Grużewskiego wykazywała się brawurą i odwagą.
Podporucznik jazdy żmudzkiej Gdy regularne oddziały polskie z Królestwa wkroczyły na Litwę oddział powstańczy, w którym służyła Antonina został włączony w skład jednostek polskich. Grupa Grużewskiego służyła odtąd pod rozkazami generała Rolanda. W bitwie pod Mankuniami pod dowództwem generałów Dezyderego Chłapowskiego i Antoniego Giełguda Antonina Tomaszewska wykazała się bezprzykładnym męstwem i zdecydowaniem. Oddziały polskie zagrożone były przez jazdę czerkieską, przeciw której wysłano kawalerię żmudzką.