Geosat Follow-On (GFO) – amerykański wojskowy satelita geodezyjny; następca satelity Geosat.
Satelita przesyłał w trybie rzeczywistym dane o topografii wód oceanicznych do 65 użytkowników (okrętów i stacji naziemnych) Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. Obróbką danych zajmowało się Naval Oceanographic Office, wspomagane przez cywilną agencję NOAA, odpowiedzialną jednocześnie za dystrybucję danych w społeczności naukowej. W przeciwieństwie do danych z misji Geosat, dane z GFO były od początku jawne i ogólnodostępne. NASA zajmowała się dokładnym wyznaczaniem orbity statku i monitorowaniem pracy przyrządów. __TOC__
Przebieg misji Faza projektowa Kontrakt na satelitę GFO, o wartości 46 mln USD, został przyznany firmie Ball Aerospace 1 września 1992. Umowa obejmująca wystrzelenie, oprogramowanie naziemne i 60 dni pracy statku, zawierała opcję (69 mln USD) na dwa kolejne satelity i bonusy za długie i poprawne działanie statku (oczekiwany czas działania statku wynosił 8 lat).
Podwykonawcami satelity byli: Raytheon E-Systems Corporation – integracja ładunku i konstrukcja wysokościomierza AIL Systems Inc.