– konstrukcja wysokościomierza Rockwell International – odbiorniki GPS Lockheed Missile & Space Company – rakieta nośna
Statek został wyniesiony w przestrzeń kosmiczną 6 lat później.
Misja zasadnicza Misja borykała się poważnymi kłopotami technicznymi. Przez pierwsze dwa lata dochodziło do nieplanowanych restartów pokładowego komputera. Powodzeniu misji zagroziła zaś awaria odbiorników GPS (mimo czterokrotnej redundancji). Bez odbiorników nie można było ustalać dokładnej pozycji satelity i czasów jego przelotów – danych niezbędnych do obróbki nadsyłanych danych. Misja mogła być kontynuowana dzięki umieszczeniu na statku prototypowego lustra do śledzenia laserowego. Dzięki niemu, w czerwcu 1999 opracowano metodę naziemnego wyznaczania czasów przejścia satelity. W listopadzie tego samego roku rozwiązano problem resetującego się komputera. 29 listopada 2000 Marynarka Wojenna uznała statek za sprawny. Satelita podążał po orbicie satelity Geosat, z powodu czego ten etap jego misji nazwano Exact Repeat Mission, podobnie jak etap misji satelity Geosat powtarzającego pomiary satelity SeaSat. thumb|250px|right|Start rakiety Taurus z satelitą GFO W 2006 roku satelita osiągnął okres nominalnego czasu pracy. Pracował jeszcze przez 2 lata, do deorbitacji w grudniu 2008 roku.