Nauki mistrza Z biografii mistrza w Sengbao zhengxu zhuan (Prawdziwa kontynuacja kroniki ze skarbu sanghi) i z jego zapisanych mówMorten Schlütter. How Zen Became Zen Str. 165. wynika jednoznacznie, że był on nieprzejednanym przeciwnikiem wszelkich praktyk gong’anowych. Atakował nawet mistrzów, którzy uczą ludzi jak kontemplować (chiń. can) historie gong’anowe, takie jak „cyprys w ogrodzie”, „przecięcie kota”, „umycie swoich misek”, „dziki lis” i „sprawdzanie starszej kobiety”.
Ta jego krańcowość ukazuje, że nie był typowym mistrzem szkoły caodong, bowiem właściwie wszyscy wykorzystywali w mniejszym lub większym stopniu gong’anyTamże, s. 166..
Również jego praktyka „cichej iluminacji” różniła się od typowej praktyki tego rodzaju. Był on propagatorem rodzaju cichego oświecenia, które podkreślało „wielką śmierć”.
Teraz tylko uczę was, aby być jak ktoś, kto zmarł wielką śmiercią. Jeśli naprawdę możecie być jak ktoś, kto zmarł wielką śmiercią, to dlaczego macie spędzać czas na wiele ciężkiej pracy [gongfu], jak praktykowanie chanu i studiowanie Drogi lub na pokłony i palenie kadzidełek?